یک مرد کوچک

این روزا هر چیزی گم بشه ما باید از زیر مبل درش بیاریم.چند روزی بود داشتم فکر میکردم این زیر قاشقی کنار اجاق گازم چی شده! هرچی میگشتم پیدا نمیشد.تا اینکه دیروز میخواسم خودکارمو که افتاده بود از زیر مبل در بیارم دیدم یه عالمه اشیا گمشده زیر مبله! مثل رژ لب - کرم صورت من- زیر قاشقی- ماژیک_بیسکوییت- برنج!...خلاصه دنیایی بود اون زیر....

دیگه گذشت اون زمانا که یه ساله ی من دستورای مارو اجرا میکرد...وقتی میگفتیم دی دی آم بیار میدوید میرفت ماشینشو میاورد ...یا وقتی میگفتیم کیارش توپه بده میرفت توپشو میاورد... حالا دیگه یه ساله ی من وقتی میگم توپه بده اولیه نگاه به توپ میندازه بعد یه نگاه عاقل اندر سفیه به من و دماغشو جمع میکنه و موش میشه و با کلافگی میگه: نه! خوب دوست نداره توپه بده مگه زوره؟ آخ که چه قندی تو دلم آب میشه وقتی حرفمو گوش نمیکنی یه ساله ی موشی خودم. پ.ن: احتمالا تا چند ماهه دیگه از گفتن این حرف به شدت پشیمون میشم! ...

یه ساله ی من این روزا مشغول تمرین حرف ق هستن! به اتاق میگه قاق قاق قاق به داغ هم دیگه میگه قاق وقتی میخواد بگه بده میگه ده وقتی میخواد بگه چیزی مال منه میگه هومه دستشو به پاهام میگیره و همراهم راه میاد اما تنهایی راه نمیره   ...

امروز روز تولد توست و من هر روز بیش از پیش به این راز پی میبرم که تو خلق شده ای برای من تا زیباترین لحظه ها را برایم بسازی . . . تولدت مبارک     ...

امشب تولد پسر خاله من "پرهام" بود.خونه ی خاله جون دعوت بودیم.دیر رسیدیم چون بارون میومد وحسابی ترافیک بود.خاله جون برای آقا پرهام کیک پخته بودن و قرار بود با همون کیک برای کیارش هم یه جشن کوچولو بگیریم با چند تا عکس.آخه مامان بزرگ همسرم فوت شدن و نمیتونیم جشن بگیریم.این شد که من به آقای پدر گفتم برن از قنادی پایین خونه ی خاله شمع 1 بگیرن ولی ایشون حوصله نداشتن....در نتیجه بابا جون این زحمتو کشیدن و توی قنادی اینقدر ذوق زده شده بودن که جلو جلو یه شمع 2 هم برای سال دیگه ی نوه شون خریده بودن.با اون شمع 1 و کیک کلی عکس گرفتیم  و بعدش در کمال ناباوری کلی هم کادو گیرمون اومد .اولیش هم یه کامیون بزرگ بود که دایی جون رضا زحمت کشیده بودن و کیارش...