یک مرد کوچک

ما یه سبد پر از میوه های مصنوعی داریم توی خونه که یه ساله من کم کم داره اسم همه رو یاد میگیره. وقتی بهش میگم یه خیار بده خیارشو برمیداره و بهم میده. وقتی میگم موز بده موز رو برمیداره و بهم میده و میگه : مو وقتی میگم آناناس بده آناناس رو برمیداره و بهم میده و میگه : نانات وقتی میگم انگور بده انگور رو بهم میده وقتی میگم پرتقال بده یه پرتقال بهم میده وقتی کیوی رو بهم میده موش میشه و یه چیز نامفهوم میگه.فکر کنم از ظاهرش خوشش نمیاد.  

این لیف حموم رو امروز برای یه ساله ی خودم خریدم.ترکیه ای...گیاهی...صد در صد پنبه...ضد حساسیت...مخصوص پوستهای حساس! پ.ن:9 برخورد اشتباه والدین با کودکان نوپا ...

این روزا هر چیزی گم بشه ما باید از زیر مبل درش بیاریم.چند روزی بود داشتم فکر میکردم این زیر قاشقی کنار اجاق گازم چی شده! هرچی میگشتم پیدا نمیشد.تا اینکه دیروز میخواسم خودکارمو که افتاده بود از زیر مبل در بیارم دیدم یه عالمه اشیا گمشده زیر مبله! مثل رژ لب - کرم صورت من- زیر قاشقی- ماژیک_بیسکوییت- برنج!...خلاصه دنیایی بود اون زیر....

دیگه گذشت اون زمانا که یه ساله ی من دستورای مارو اجرا میکرد...وقتی میگفتیم دی دی آم بیار میدوید میرفت ماشینشو میاورد ...یا وقتی میگفتیم کیارش توپه بده میرفت توپشو میاورد... حالا دیگه یه ساله ی من وقتی میگم توپه بده اولیه نگاه به توپ میندازه بعد یه نگاه عاقل اندر سفیه به من و دماغشو جمع میکنه و موش میشه و با کلافگی میگه: نه! خوب دوست نداره توپه بده مگه زوره؟ آخ که چه قندی تو دلم آب میشه وقتی حرفمو گوش نمیکنی یه ساله ی موشی خودم. پ.ن: احتمالا تا چند ماهه دیگه از گفتن این حرف به شدت پشیمون میشم! ...